St. Franciscus in de gevangenis, Francesco Trevisani
Francesco Trevisani wordt vaak beschouwd als de grootste Romeinse schilder van zijn generatie, maar zijn stijl varieert tussen het classicisme en de zachtere, meer sentimentele Italiaanse barok. De sterke diagonalen, de dramatische belichting en de emotionele inhoud van dit schilderij herinneren aan de barokke stijl. In de buurt van de grot waar hij en drie metgezellen een veertigdaagse vastenperiode begonnen in voorbereiding op Michaël, het traditionele feest van de heilige Michaël de Aartsengel, wordt een huilerige Franciscus getoond. Het licht van achter de heilige verlicht op dramatische wijze het kruisbeeld dat hij aanschouwt, terwijl een eenvoudig stenen altaar een groot Evangelie bevat dat wordt ondersteund door een schedel. De schedel dient als een memento mori, een herinnering aan de dood, terwijl de magere groenten het nederige leven van Franciscus symboliseren. Bekend om zijn liefdadigheid, nam Franciscus een leven van armoede aan terwijl hij berouw predikte. In 1224, rond de tijd van het kruisfeest en tijdens het bovengenoemde vasten, had de heilige een visioen en kreeg daardoor de stigmata, die duidelijk zichtbaar is op dit schilderij.
