The Whale van Sarah Boyo

De staartvin van een bultrug, die majestueus uit het water steekt; de schuimkronen bestaan uit een veelheid aan vergeet-mij-nietjes, waarin de walvis duikt. De inspiratie voor dit kunstwerk is de walvis die voor de kust van Timmendorfer Strand was aangespoeld. Terwijl er werd gediscussieerd over hoe hij gedood moest worden, heb ik – nadat niemand mijn tweet hierover had gelezen – een krant geschreven dat de walvis bevrijd kon worden door zand weg te graven. Daarop werd de walvis bevrijd.
Later, na een strijd waarbij sommige personen hun eigen imago boven het welzijn van de walvis stelden, stierf de walvis, ondanks de aanvankelijke hoop.

De sfeer van het beeld is niettemin positief, aangezien de walvis symbool staat voor alle walvissen en vanwege zijn grootte, verhevenheid en empathie iets boven de mens uitstijgt, zodat de staartvin op de foto ook overkomt als een levend symbool; de vergeet-mij-nietjes, in hun vermeende alledaagsheid, alomtegenwoordig en het deel van de natuur dat naar de mens opkijkt, krijgen door de onderdompeling van de walvis een dynamiek die hun schoonheid tot uitdrukking brengt en de directe verbondenheid van de mens met de natuur.
Er is een moment vastgelegd dat zelden te zien is en slechts voor een kort ogenblik. Ook wordt een pad afgebeeld: de walvis duikt het water in, door de vergeet-mij-nietjes die langs de weg van de mensen te vinden zijn. Zonder een gedenkteken te zijn, straalt het de frisheid en de verhevenheid uit van een natuur waarvan wij als mensen deel uitmaken, met een ernst en een speels element.