Troost van de Ongeborene | Portret van Gemis dat Armen heeft van KRAB

Ik zou zo graag willen dat hij dit kon doen.

Een man houdt een vrouw vast — zijn armen om haar heen, zijn hoofd gebogen naar haar toe. Zij leunt in hem. Zwart-wit, geen kleur die afleidt, geen achtergrond die iets toevoegt. Alleen dit: twee mensen, één omhelzing, en de stilte van alles wat er niet gezegd wordt. Het is een beeld van troost — maar ook van onmogelijkheid. Want hij is er niet. Hij was er nooit. En toch voelt zijn aanwezigheid groter dan veel mensen die wel zijn gebleven.

Dit werk komt voort uit een persoonlijk verhaal — de wens getroost te worden om het verlies van iemand die je nooit hebt gekend maar altijd hebt gevoeld. Een broer die niet geboren werd. Een verbinding die er is zonder dat ze ooit een vorm heeft gekregen. Gemis om iemand die geen herinneringen heeft achtergelaten maar wel een leegte die zijn contouren heeft.

Van ver is dit een klassiek, tijdloos portret van twee mensen in een omhelzing. Van dichtbij is het iets persoonlijker dan de meeste kunst die aan muren hangt — het raakt mensen die weten hoe het is om te rouwen om iets wat nooit heeft bestaan maar toch echt was.

Sterk als solitair statement in een slaapkamer, woonkamer of werkkamer die ruimte geeft aan wat groter is dan decoratie. Past in een modern, warm minimalistisch of hotel chic interieur — het zwart-wit maakt het tijdloos en veelzijdig.

Beschikbaar op onder andere ArtFrame of fotoprint met lijst via Werk aan de Muur.

Voor wie iemand mist die er nooit is geweest — en dat toch mag voelen.

Digitale kunst van Karina Brouwer — gemaakt in Delft.