Tweeling met hart van Max Steinwald

Een paar ongeboren tweelingen praten over zijn en niet-zijn in de baarmoeder van hun moeder.

Tweeling 1: (schopt lichtjes tegen de wand van de moederschoot) Hé, ben je daar?

Tweeling 2: (reageert en stapt achteruit) Ja, ik ben hier. Wat is er aan de hand?

Tweeling 1: Ik heb over iets nagedacht. Weet je, we zitten in de baarmoeder van onze moeder en ik vraag me af wat er gebeurt als we geboren worden.

Wat bedoel je?

Tweeling 1: Ik bedoel, wat gebeurt er met ons? Blijven we samen of worden we gescheiden?

Tweeling 2: Ik heb geen idee. Ik heb gehoord dat we in verschillende bedjes zullen slapen.

Tweeling 1: Maar wij dan? Zullen we elkaar nog kunnen zien?

Tweeling 2: Ik weet het niet. Maar ik denk dat het beter is ons erbij neer te leggen dat we gescheiden zijn en onze eigen levens hebben.

Tweeling 1: Maar ik wil niet gescheiden worden. We zijn altijd samen geweest.

Dat begrijp ik, maar we kunnen er niets aan doen. Het is gewoon de natuur. Maar vergeet niet dat we nog steeds een tweeling zijn en we zullen altijd een speciale band delen.

Tweeling 1: Ja, dat klopt. We zullen altijd bij elkaar horen, wat er ook gebeurt.

Tweeling 2: Precies. We zullen altijd van elkaar houden en er voor elkaar zijn, waar we ook zijn.

Tweeling 1: Dat is waar. Wij zijn de beste tweeling die er bestaat.

Tweeling 2: (lacht ook) Absoluut. We zullen samen de wereld veroveren, ook al zijn we niet altijd samen.

Tweeling 1: (lacht) Ik kijk ernaar uit.

Tweeling 2: Ik ook. We zullen de beste zijn.

De tweeling zwijgt even, genietend van de warmte en geborgenheid van de baarmoeder.

Nog een laatste vraag.

Wat?

Is er leven na de geboorte?

Tweeling 2: (lacht) Ik weet het niet, maar ik denk dat er zeker iets is dat net zo spannend en geweldig is als het leven hier in de baarmoeder van onze moeder.

Tweeling 1: (lacht) Ik hoop het.

De tweeling sluit hun ogen en geniet van de warmte en het veilige gevoel in de baarmoeder van hun moeder terwijl ze wachten op hun geboorte.