Volvo P1900 Cabriolet tijdens het gouden uur

van Jan Keteleer

Toen ik me deze scène voor het eerst voorstelde, dacht ik niet aan een auto. Ik dacht aan een gevoel: de rustige pauze aan het einde van een lange dag, wanneer het licht goudkleurig wordt en alles lijkt te vertragen. De Volvo P1900 werd voor mij een manier om dat moment vast te houden.

Ik schilderde de cabriolet in zacht pastelblauw, geparkeerd op een grindweggetje op het platteland met het dak neergeklapt, alsof de bestuurder net even was weggegaan om te kijken hoe de zon achter de glooiende heuvels zakt. Ik werkte in een impressionistische impasto-stijl, waarbij dikke verflagen uit het doek oprijzen en elke penseelstreek zichtbaar blijft. Ik wilde dat je de textuur van de weg, de warmte van de lucht en het zoemen van een net uitgeschakelde motor zou voelen.

De chromen bumper, de ronde koplampen en de slanke voorruit vangen het late licht op en gloeien af tegen de koele carrosserie van de auto. Daarachter straalt een herfstboom in diep bordeauxrood en olijfgroen, terwijl de heuvels in de verte oplossen in een amberkleurige nevel.

Voor mij gaat dit schilderij over de ontmoeting tussen warm en koel, tussen herinnering en het hier en nu. We dragen allemaal ergens in ons een weg als deze. Ik hoop dat deze je terugbrengt naar die van jou.