Warmoestraat Amsterdam Nederland van Hendrik-Jan Kornelis

Met het leggen van de Dam in de Amstel ontstond in de 13e eeuw Amsterdam. Het centrum van de stad wordt gevormd door de oude monding van de Amstel, het Damrak. De Amstel had toen nog de volledige breedte tussen de Nieuwendijk en de Warmoesstraat. De Warmoesstraat ligt op de dijk aan de oostkant van het Damrak. Al snel werd echter een strook in het Damrak aangeplempt en was de straat aan beide zijden bebouwd, waarbij de gevels aan de Damrakzijde in het water stonden (en nog steeds staan). Warmoesstraat 90 is het oudste nog bestaande woonhuis van de stad, zo bleek in 2012 uit dendrochronologisch onderzoek: het gebruikte hout dateert uit ongeveer 1485.

Bij de Dam stond tot 1565 een waag en de handel concentreerde zich rond het Damrak, dat de haven vormde. In de 16e eeuw was de Warmoesstraat de straat met de grootste huizen waar de rijkste burgers van Amsterdam woonden. Jan Pieterszoon Coen woonde voor zijn huwelijk, als hij in Nederland was in de Warmoesstraat en Joost van den Vondel dreef er zijn kousenwinkel. De straat was toen dé winkelstraat van Amsterdam en er vestigden zich veel handelsfirma's, drukkerijen en kaartenmakerijen.

Met de aanleg van de Herengracht en andere nieuwe grachten in de 17e eeuw verhuisden zij daarheen. De Kalverstraat nam de plaats van de Warmoesstraat in als voorname winkelstraat. Er vestigden zich toen veel restaurants in de leeggekomen panden.

In de tweede helft van de twintigste eeuw ging de Warmoesstraat door leegstand snel achteruit. Tegen de jaren 1980 waren de Warmoesstraat en de Zeedijk vanwege de overlast door drugshandel de beruchtste straten van Nederland. Door gerichte acties van de politie en de vele politiecamera's die in de wijk zijn aangebracht is de criminaliteit echter inmiddels naar andere wijken verplaatst en is de Warmoesstraat een van de veiligere straten van Amsterdam. Veel historische panden zijn gerenoveerd en gesplitst in appartementen. De straat is tegenwoordig bovendien een drukbezocht uitgaanscentrum, met overwegend cafés, hotels, restaurants en winkeltjes.

Een erfenis van de jaren 1980 is het relatief grote aantal coffeeshops, waarvoor het stadsdeel in het bestemmingsplan van 2006 echter een uitsterfbeleid heeft vastgesteld: na verkoop van een zaak is cannabisverkoop er niet meer toegestaan. In een gezamenlijke strategienota geven de gemeente en het stadsdeel in 2008 zelfs aan dat alle tien coffeeshops in de straat binnen tien jaar een andere bestemming moeten krijgen.