Zomerdagen, Vicente Palmaroli uit de oude meesters collectie

Zomerdagen, Vicente Palmaroli

Zittend aan de kust legt een dame haar lezing even opzij om zich om te draaien en naar de toeschouwer uit te kijken. Ondanks haar ligging op het strand draagt ze een lange paarse rok met prachtige zwarte kantversiering, een witte pinafoor, een comfortabele sjaal en een hoed met blond kant en veren. In haar hand houdt ze een kleine parasol. Ze lijkt zich comfortabel te hebben genesteld en zit op een afstand van de andere vakantiegangers en naast een aantal haastige stoelen (om uit te rusten aan zee), andere nuttige strandartikelen, en een paar kledingstukken. Gereserveerd, lezend en verrast in haar eenzaamheid, is er een melancholische, verfijnde lucht over deze vrouwelijke vakantieganger die sterk overeenkomt met zowel de smaak van de Europese hogere middenklasse van het laatste kwart van de 19e eeuw als met een stereotype van burgerlijke vrouwelijkheid die bekend is door de literatuur en weerspiegeld wordt in een perfect gedefinieerde vorm van kunst. Dit was een vorm van iconografie die Palmaroli op een echt succesvolle commerciële basis verkende.

Aan het einde van de 19e eeuw werd het naar het strand gaan in kleding die meer geschikt was om te wandelen, zoals de dame in dit doek heeft gedaan, beschouwd als het toppunt van verfijning. In feite werd het elegant kleden aan de kust al snel na het schilderen van dit schilderij een teken van ware distinctie.