die wolken lucht en winden van anne droogsma

1 Beveel gerust uw wegen,
Al wat u ’t harte deert,
Der trouwe hoed’ en zegen
Van Hem, die ’t al regeert;
Die wolken, lucht en winden
Wijst spoor en loop en baan,
Zal ook wel wegen vinden,
Waar langs uw voet kan gaan.

2 Den Heer moet gij vertrouwen,
Begeert gij d’ uitkomst goed;
Op Hem uw hope bouwen,
Zal ’t slagen wat gij doet;
Door geen bekommeringen,
Geen klagen en geen pijn
Laat God zich iets ontwringen:
Hij wil gebeden zijn.

3 Uw trouw en uw genade,
O Vader! weet zoo goed,
Wat onze ziel tot schade
Of winste worden moet.
En hebt G’ iets uitgelezen,
Dat werkt G’ o sterke Held!
En brengt in stand en wezen,
Wat G’ U hebt voorgesteld.

4 Een weg hebt G’ allerwegen!
Geen middel dat U faalt!
Uw doen is louter zegen,
Uw gang met licht omstraald:
Niets kan uw werk verhindren,
’t Blijft rustloos voorwaarts spoên;
Als Gij, wat voor uw kindren
Het heilzaamst is, wilt doen.

5 Mijn lijdend hart blijv’ hopen,
Blijv’ hopen onversaagd!
Al spert zich d’ afgrond open,
Schoon u de kommer plaagt,
God rukt u uit die zorgen:
Verwacht alleen Gods tijd,
En eerlang rijst de morgen,
Wiens licht uw ziel verblijdt.

6 Schep moed! zeg aan uw smarte
En zorgen goeden nacht!
Laat varen, wat uw harte
In onrust heeft gebragt!
Gij wilt toch niet regeren
Als een, die alles weet:
God blijft, als Heer der Heeren,
Met ’t hoogst gezag bekleed.

7 Laat Hem besturen, waken!
’t Is wijsheid wat Hij doet.
Zóó zal Hij alles maken,
Dat g’ u verwondren moet,
Als Hij, die alle magt heeft,
Met wonderbaar beleid
Geheel het werk volbragt heeft,
Waarom gij thans nog schreit.

8 Wel kan zijn hulp vertragen,
En ’t schijnt soms in den nacht,
Alsof geen licht zal dagen,
Alsof geen troost u wacht,
Als ging Hij u begeven;
Wel kunnen op uw pad
Gevaren om u zweven,
Alsof u God vergat.

9 Maar zoo uw trouw mag blijken,
Zoo gij Gods wil betracht,
Dan doet Hij d’ onspoed wijken,
Ook als gij ’t minst verwacht;
Eens zal Hij u bevrijden
Ook van den zwaarsten last;
Houdt gij slechts onder ’t strijden
Aan God en godsvrucht vast.

10 Wel u, gij kind der trouwe!
G’ ontvangt dan voor Gods troon
Aan d’ eindpaal van uw rouwe
Uw overwinningskroon.
God zelf reikt u de palmen
In uwe regterhand,
En gij zingt vreugdepsalmen
In ’t hemelsch Vaderland.

11 Hoor onze smeekgebeden!
Heer! red uit allen nood!
Sterk onze wankle schreden,
En leer ons tot den dood
Op uwe hoed’ en zegen
Vertrouwen, vroom van zin:
Zoo voeren onze wegen
Gewis ten hemel in!