Do van Eijs (1959) combineert zijn achtergrond als architect met een passie voor schilderen, die hij pas na zijn zestigste ontdekte. Als autodidact heeft hij een eigen artistieke handschrift ontwikkeld, waarin eenvoud, licht en ruimte een belangrijke rol spelen. Zijn werk beweegt zich tussen de rust en sereniteit van het stilleven en de abstractie en vervreemdende werking van industriële constructies. Af en toe maakt hij replica’s van meesterwerken, een manier om zich te verdiepen in de technieken en benadering van andere kunstenaars. Elk schilderij weerspiegelt zijn fascinatie voor zowel het alledaagse als het universele en nodigt uit tot een moment van verstilling en reflectie.