De voorstudie voor La Grande Parade van Fernand Léger laat goed zien hoe de kunstenaar zijn composities zorgvuldig opbouwde uit eenvoudige, monumentale vormen. Léger was gefascineerd door het moderne leven en door collectieve ervaringen zoals circus, theater en optochten. In deze studie onderzoekt hij de ordening van figuren, kleurvlakken en ritme binnen het beeldvlak. De mensen zijn niet psychologisch uitgewerkt, maar gereduceerd tot robuuste, bijna sculpturale vormen, met duidelijke contouren en felle, contrasterende kleuren. Zo ontstaat een theatrale, maar ook afstandelijke scène, waarin de massa belangrijker is dan het individu. Léger wilde de schilderkunst vernieuwen door haar te verbinden met de wereld van machines, affiches en stedelijke energie. In deze voorstudie is dat al duidelijk zichtbaar: de figuren lijken als onderdelen van een zorgvuldig gecomponeerde constructie. La Grande Parade groeit hieruit uit tot een lofzang op beweging, spektakel en de ritmiek van het moderne, openbare leven.
