Geometrie van Innerlijke Rust van Bianca ter Riet

De geometrie van innerlijke rust is een visueel gedicht dat balans en sereniteit vangt in een samenspel van strakke lijnen, zachte rondingen en ingetogen kleuren. Het werk toont een abstract, geometrisch portret van een gezicht, waarbij elk vlak en elke vorm met precisie is geplaatst om harmonie te creëren. Ondanks de abstractie straalt het een menselijke warmte uit, alsof het een weerspiegeling is van een innerlijke wereld vol kalmte en introspectie.

Het gezicht zelf is opgebouwd uit geometrische vormen, waarbij elke lijn en curve een verhaal vertelt. Rechte lijnen ontmoeten zachte bogen in een vloeiende symfonie van eenvoud. De ogen, weergegeven als gesloten of neergeslagen, suggereren een moment van reflectie of meditatie. De lippen zijn stil, zonder emotie, maar stralen een subtiele zachtheid uit, alsof de stilte zelf een stem heeft.

De tonaliteit van het palet versterkt de serene sfeer. De kleuren zijn ingetogen en variëren van warme beige- en zandtinten tot koele ivoorkleuren en zachte grijstinten. Deze kleuren lijken doelbewust gekozen om spanning te vermijden en een gevoel van rust en tijdloosheid te bevorderen. De zachte schaduwpartijen voegen diepte toe aan het werk, waardoor het gezicht lijkt te zweven tussen abstractie en realiteit.

Wat het stuk bijzonder maakt, is de balans tussen leegte en vorm. Sommige delen van het gezicht worden slechts gesuggereerd door negatieve ruimte, terwijl andere zorgvuldig zijn gedefinieerd met vlakken en lijnen. Deze wisselwerking nodigt de kijker uit om niet alleen te zien, maar ook te voelen – om de leegte als even belangrijk te beschouwen als de vorm.

De geometrie zelf is niet koud of mechanisch, maar voelt bijna organisch aan. De herhaling van lijnen en hoeken wekt een gevoel van ritme op, zoals een ademhaling die rustig en gelijkmatig verloopt. Het werk lijkt een herinnering te zijn aan de kracht van eenvoud: hoe rust en schoonheid kunnen worden gevonden in het reduceren van de complexe wereld tot haar essentie.

De geometrie van innerlijke rust is een meditatief werk dat de kijker uitnodigt om stil te staan, adem te halen en zich te laten meevoeren door een wereld waarin vorm en leegte samen een delicate harmonie creëren. Het is een eerbetoon aan het idee dat rust niet de afwezigheid van beweging is, maar de aanwezigheid van balans. Modern Abstract. Aardse tinten.