Winterlandschappen boden Brusselmans de kans om met sterke contrasten te werken. In dit schilderij vormt de sneeuw een groot wit vlak waarin donkere bomen als tekens staan. De verf is stevig aangebracht, waardoor ook het wit materie wordt. Er is weinig detail; vormen zijn gereduceerd tot eenvoudige volumes. Het resultaat is een verstild beeld waarin kou en stilte bijna voelbaar zijn. Brusselmans gebruikt de leegte van sneeuw om structuur zichtbaar te maken. Het landschap wordt een studie in vlakverdeling en ritme, niet in weersweergave.
