Kasteel van La Roche-Courbon - Saint-Porchaire - Charente-Maritime - Frankrijk

van Albert Videt Jensen

Het kasteel van La Roche-Courbon ligt in Saint-Porchaire, in het departement Charente-Maritime, in de regio Nouvelle-Aquitaine, in de Saintonge. Na een eerste gedeeltelijke monumentale aanwijzing in 1924 werden het kasteel, de oude gebouwen, de terrassen, de grachten en de tuinen bij besluit van 17 september 1946 aangewezen als historisch monument; de tuinen dragen sinds 2004 het label „opmerkelijke tuin“.
De locatie, aan de oevers van de Bruant, herbergt grotten die in het Paleolithicum (Mousteriaan, Aurignacien, Magdalénien) bewoond waren en bevat overblijfselen uit de Gallo-Romeinse en Merovingische tijd; de plek w'appelait alors Romette. Vers 1475, Jehan II de Latour y fait construire une forteresse triangulaire sur un éperon rocheux, naturellement défendue par le marais. En 1603, Jacques de Courbon donne au domaine le nom de La Roche-Courbon ; n in de 17e eeuw, toen Jean-Louis de Courbon het omvormde tot een lichtdoorlatende residentie, omgeven door weelderige Franse tuinen die nog ouder waren dan die van Versailles.
Het kasteel raakte in verval en werd in 1817 geveild, waarna het in een lange sluimertoestand terechtkwam, tot'à ce que Pierre Loti, qui le surnomme « château de la Belle au bois dormant », lance en 1908 un vibrant appel dans Le Figaro. En 1920, Paul Chénereau l'acquiert et le restaure ; de 1928 à 1939, l'architecte-paysagiste Ferdinand Duprat compose avec lui les jardins actuels : verger, parterres géométriques, pièce d'eau. Menacés d'e verzakking in de moerassen (8 cm per jaar) werden de tuinen tussen 1976 en 2000 op palen herbouwd (ongeveer 2.500 palen). De storm Martin verwoestte in 1999 zo’n 90 ha bos van de in totaal 150 ha op het terrein. Een museum voor prehistorie, dat tussen 2010 en 2012 in de poorttoren werd gerestaureerd, toont de vondsten uit de grotten.