Dit prachtige werk werd geschilderd in Saint-Remy, waar de kunstenaar in behandeling was. In de ziekenhuistuinen stelde Van Gogh een seringstruik voor, de gebroken, losse penseelstreken en levendige vormen die doen denken aan de lessen van het Impressionisme, maar met een ruimtelijke dynamiek die onbekend is bij de impressionisten. Deze struik zit vol krachtige, levendige energie en dramatische expressie. Het ingetogen natuurlijke motief wordt getransformeerd door het temperament van de meester en de schittering van zijn emoties. In dit fragment van een overwoekerde tuin vinden we hier alle levengevende krachten van de natuur terug. Door het impressionisme af te wijzen, creëerde Van Gogh zijn eigen artistieke taal, waarin hij zijn romantische, gepassioneerde en diep dramatische kijk op de wereld tot uitdrukking bracht.
