Wabi Sabi .... 'A way of Seeing' (3) van Thea Bouwman

De inhoud van het Japanse levensconcept Wabi Sabi is moeilijk te vatten. Want ... hoe is het mogelijk dat iets wat onaf, vergeeld en vergaan, nog de moeite waard kan zijn? Hoe is het mogelijk om juist het imperfecte te waarderen? En toch is juist dát de kern van de Japanse levensfilosofie "Wabi Sabi".

't Is even wennen maar wanneer je je verdiept in het met waardering kijken naar de dingen die vergáán zijn of verrot dan ontstaat er een nieuwe beeldtaal, nieuwe bewondering: een nieuwe manier van kijken.

Wabi Sabi wordt daarom ook wel uitgedrukt in woorden als: De kunst van het imperfecte: de schoonheid van het vergankelijke.

'Wabi Sabi' zegt: Ook iets wat niet compleet is, iets wat onaf is en waarin de vergankelijkheid zichtbaar wordt, kan héél mooi zijn en is daarmee nauw. Wabi Sabi is daarmee nauw verwant met het begrip Kintsugi: De tot kunstvorm verheven techniek om scherven van aardewerk met goud te lijmen. En, om het op ons menszijn toe te passen: om littekens te laten zien in plaats van ze te verbergen. Wat kan dat helend zijn.

Met dit concept ging ik aan het werk met gesmolten paraffine, oliepastel en bister:: een inkt, bruin als de aarde, op basis van de bast van walnoten. Door de paraffine wax en de inkt zijn gang te laten gaan, door krassen en kerven, ontstonden vormen en vlekken, lijnen en kleuren.

Een kunstwerk zonder mankementen? Nee zeker niet, want door iets té krachtig te kerven, scheurde het papier...een scheur die onderdeel werd van de imperfectie... Wabi Sabi ten top!