samenzang

van MasAtar El-Jinan

Dit schilderij is als een stil lied, een harmonie belichaamd in de vorm van bloemen en kleuren. Het groene gezicht verborgen onder de witte bloemblaadjes lijkt op een ziel die ervoor kiest vrede te sluiten met het universum. Vanuit het centrum van de nederige bloem bloeit het licht van tolerantie, dat licht kanaliseert in alle richtingen en de schoonheid onthult van verschillen die nooit partij kiezen.

De fladderende blauwe vleugels zijn de noten van vrijheid, die eenstemmig meespelen in het enorme orkest van het leven. De donkere achtergrond is geen bedreiging, maar eerder een podium waar licht en kleur zich vermengen zonder elkaar uit te sluiten. Elke tint rood, geel en paars die over het lichaam verweven is, staat symbool voor verschillende geloven die, hoewel ze verschillende paden bewandelen, elkaar toch respecteren.

Verdraagzaamheid wordt hier niet in woorden uitgesproken, maar eerder in de bloem die in het hart bloeit en de harmonie die uit haar bloemblaadjes druipt. Een stil, stil gedicht heeft de wereld geleerd wanneer de melodie van elke kleur, elk geloof, anders is maar toch verenigd, mooi om te horen en aangenaam om naar te kijken, het diepste hart beroerend en de geest doordringend.