De wereldfotografie van Ingrid Koedood
Van ver weg, dichtbij gebracht.
De mensen achter de kunstwerken aan jouw muur
Achter elk kunstwerk bij Werk aan de Muur schuilt een verhaal. Een moeder van vier die tussen studie en gezin door schildert. Een straatkunstenaar die zijn spuitbus verruilde voor het atelier. Een fotograaf die vervallen gebouwen opzoekt achter gesloten deuren. Een kunstenaar in Hamburg die na het verlies van bijna alles besloot zich nooit meer te laten beperken. Tien makers, tien totaal verschillende paden naar hetzelfde resultaat: beelden die je aan de muur wilt hangen.
We stellen je graag voor aan tien van hen. Ontdek hun inspiratie, werkwijze en de verhalen achter hun mooiste creaties.
Als kind wilde Bianca al een creatieve opleiding doen, maar het leven liep anders. Pas een paar jaar geleden pakte ze alsnog het penseel en potlood op: "het bloed kruipt waar het niet gaan kan." Naast haar werk als coördinator Welzijn op het gebied van Kunst & Cultuur in de ouderenzorg en haar studie Social Work, is ze moeder van vier kinderen die ze graag meeneemt in haar creativiteit.
Portretten zijn waar haar voorliefde duidelijk naar voren komt, gemaakt met mixed media, acrylverf, aquarel, inkt en olieverf, aangevuld met digitale kunst. Een van haar favoriete werken is "Frida black & white with flower colour splash", een ode aan Frida Kahlo waarin balans in uitvoering en kleurgebruik samenkomen. Bianca is pas tevreden als een beeld klopt, in balans is en haar vreugde brengt.
In de jaren negentig trok Michiel, ook bekend als Gieler, met zijn buurjongen Amsterdam in om er "stoute dingen" te doen: graffiti spuiten op straatmuren die niemand met rust liet. Terug in zijn dorp Driebergen was hij vaak de enige met die hobby, en dus ook de eerste verdachte zodra er iets was volgeklad. Inmiddels heeft hij een atelier in Amsterdam en verdient hij zijn brood met zijn kunst, aangevuld met een bijbaan als DJ.
Michiel werkt veel in Photoshop, waar hij gedwongen wordt nieuwe kleurencombinaties te bedenken in plaats van vooraf een palet te kiezen zoals in de schilderswinkel. Zijn werk met posters van straat gaat inmiddels de hele wereld over. De straatmuren heeft hij verruild voor canvas, maar de straatkunst is nooit ver weg.
Roman uit Limburg jaagt al tien jaar op een heel ander soort buit: verlaten gebouwen. Urbex, oftewel urban exploring, brengt hem achter deuren die normaal gesproken gesloten blijven. "Een pand met een rijke historie inspireert mij," vertelt hij. Zulke locaties vindt hij via speurwerk op internet, toevallige ontdekkingen onderweg, of simpelweg door vertrouwen tussen fotografen onderling.
Voor zijn foto in een verlaten Italiaans pand ging hij op de vloer zitten om de ruimte in zich op te nemen en wachtte tot er een wolk voor de felle zon schoof. In de nabewerking liet hij de roze kleur van de kamer extra uitkomen. Zijn advies aan zichzelf van tien jaar geleden: "Maak je niet te druk, alles komt altijd goed."
Tanja wist al als kind dat ze wilde schilderen, sinds ze als meisje wegdroomde bij de Waterlelies van Monet. Toch kwam die passie pas veel later tot bloei. Toen ze eenmaal begon, probeerde ze alles uit. Van architectuurtekeningen tot decor voor klei-animatie. Tot er langzaam een eigen stijl en handschrift ontstond, met emotie en kleur als drijvende kracht.
Ze werkt expressionistisch en intuïtief: elk nieuw werk begint bij een kleurencombinatie die ze laat groeien tot ze voelt hoe het werk klopt. "Het is geen perfectie wat ik laat zien, maar meer een schets." Haar favoriete werk "Smaakmaker" noemt ze het prototype van balans, spontaan uit haar handen gerold zonder dat ze er vooraf lang over nadacht.
Op haar achtste kreeg Adelheid haar eerste camera van haar vader, terwijl het gezin in Jamaica woonde. Later, in Colombia, erfde ze zijn oude Kodak 35mm-camera en groeide haar liefde voor fotografie verder. Ondanks een 35-jarige strijd met reuma blijft reizen haar grootste passie - een reis zonder camera zou haar diep ongelukkig maken. Als reisleidster in Scandinavië combineert ze die twee liefdes dagelijks.
Haar stijl draait om kleurrijke landschappen en het blauwe uur van steden, met veel voorbereiding vooraf: locaties opzoeken, het beste moment plannen en er vroeg bij zijn. Ze is pas tevreden als compositie, kleur, licht, scherpte en sfeer allemaal kloppen. Haar favoriete foto, van Spirit Island in Canada, vervult een jeugddroom: als tiener had ze een poster van die plek op haar kamer hangen.
Dagmars pad naar fotografie liep niet via een kunstacademie, maar via het gezinsleven. Na ruim tien jaar in de gezondheidszorg en tijdens haar zwangerschap van haar derde kind voelde ze dat ze toe was aan iets creatievers. Het begon met foto's van haar kinderen, om alledaagse momenten vast te leggen voordat ze voorbij waren. Al snel groeide dat uit tot een nieuwe manier van kijken, en van reizen.
Inmiddels beweegt haar werk zich op het snijvlak van fotografie en digitale kunst, met mediterrane reisbeelden, architectuur en botanische werken als terugkerende thema's. Ze is perfectionistisch in de nabewerking en vraagt regelmatig feedback aan haar man en kinderen, al volgt ze uiteindelijk toch vooral haar eigen gevoel. Haar werk "Reflections of Summer" ontstond op een reis waarbij licht, water en rust precies samenkwamen - een klein moment van escapisme, gevangen in één beeld.
Floortje groeide op op Texel, waar de ruimte, de natuur en het steeds veranderende licht van het eiland haar vormden. Van jongs af aan zag ze details en schoonheid die anderen makkelijk voorbijliepen. In een periode waarin ze zichzelf kwijtraakte, werd fotografie haar manier om weer verbinding te maken met wat ze voelde en zag. Niet door antwoorden te zoeken, maar door aandachtig te kijken.
Haar stijl is verstild, intuïtief en poëtisch: bloemen, planten en de menselijke aanwezigheid keren terug, niet als onderwerp maar als dragers van sfeer en emotie. Ze werkt zelden vanuit een vast plan en laat ruimte voor toeval en ontdekking. Haar werk "Bloemenschaduw op Huid" vat die zoektocht samen - de schaduw van een bloem die over een lichaam valt, ergens tussen werkelijkheid en verbeelding in.
Nynke kreeg de liefde voor fotografie van haar vader mee: sinds haar twaalfde is ze bijna dagelijks met een camera in de weer. Ze volgde een opleiding tot grafisch vormgever, wat haar gevoel voor compositie juist versterkte. Op een dag ontdekte ze Werk aan de Muur - haar harde schijf stond vol reis- en natuurfoto's, dus waarom niet delen? Een paar maanden later volgde haar eerste verkoop, wat voor haar een enorme bevestiging was.
In haar shop vind je een breed palet: van stads- en natuurfotografie tot illustraties en beeldbewerking. Reisfotografie is haar grote favoriet, met bestemmingen als Nieuw-Zeeland, Praag en Parijs die ruim vertegenwoordigd zijn. Ze combineert grondige voorbereiding - weer, locatie, het juiste moment - met de ruimte om onderweg toch iets onverwachts tegen te komen.
Sjoerd fotografeert al van jongs af aan: eerst analoog, later digitaal en tegenwoordig regelmatig met een drone. Opgeleid als cultuurwetenschapper, koos hij uiteindelijk toch voor het fotografenvak. Grootse landschappen hebben zijn voorkeur, of het nu gaat om een spectaculair berglandschap of het open polderlandschap met een fraaie lucht erboven. Het draait hem altijd om sfeer en beleving.
Zijn grootste compliment krijgt hij niet van een geslaagde compositie, maar wanneer mensen zijn foto's zo mooi vinden dat ze hem aan de muur willen hangen. Zijn favoriete foto, Noorderlicht boven de Lofoten, was de allereerste keer dat hij het noorderlicht zag - na een dag zoeken naar de juiste locatie viel 's avonds alles op zijn plek. Sindsdien heeft hij het nog vele malen gefotografeerd, van Noord-Noorwegen tot aan de Vecht bij zijn woonplaats Zwolle.
Mad Dog, woonachtig in Hamburg, komt uit een familie van kunstenaars en onderzoekers - kunst was er altijd al. Een kinderherinnering aan een glas-in-loodwerk dat het zonlicht in ontelbare kleuren liet uiteenvallen, zette hem op het spoor van zijn levenslange fascinatie: kleur en licht in de natuur. Na zijn studie reisde hij de wereld rond als ontwerper voor duurzame hotels, onder meer samen met designer Luigi Colani.
De pandemie was een breekpunt: zijn werk als interieurontwerper verdween van de ene op de andere dag. Sindsdien kiest hij voor volledige artistieke vrijheid, zonder beperkingen van stijl of techniek. Zijn favoriete werk, een vroeg digitaal beeld gemaakt tijdens een reis door Scandinavië, ontstond door talloze lagen natuurtexturen, tekeningen en beschilderd canvas over elkaar heen te leggen - een werk dat volgens hem een eigen leven begon te leiden.