Tien beeldmakers, tien verhalen
Beeldmakers en hun verhalen
Ingrid Koedood groeide op naast haar vader, een amateurfotograaf die uren doorbracht in zijn eigen donkere kamer. Nu reist ze de wereld over om mensen en culturen vast te leggen op plekken waar tradities nog puur en ongerept zijn. Een verhaal over nieuwsgierigheid, instinct en de kracht van een eerlijk portret
Het begon op zolder. Ingrid zat als klein meisje naast haar vader en keek hoe er langzaam een beeld verscheen op papier. Dat magische moment - een foto die letterlijk uit het niets tevoorschijn komt - is haar altijd bijgebleven.
Toen ze ouder werd, begon ze zelf te fotograferen in het analoge tijdperk. Ze volgde cursussen en had zelfs een eigen donkere kamer thuis. Maar het was ook veeleisend werk: alles moest stofvrij, de voorbereiding was lang. Langzaam raakte fotografie op de achtergrond. Tot de digitale fotografie haar terugriep.
Tegelijkertijd raakte ze geïnspireerd door het magazine Living - alle edities bewaart ze nog - en de prachtige stijlfotografie hierin. Via een advertentie vond ze een fotograaf die voor Living had gewerkt en workshops gaf in Spanje, gericht op anders leren kijken. Ze ging er twee keer naartoe. Daarna volgde ze cursussen bij Fotogram in Amsterdam.
In Dhaka, Bangladesh, leerde ze van een internationaal bekende lokale fotograaf wat straatfotografie echt betekent: observeren, wachten, vertrouwen op je instinct. Sindsdien zijn reizen en fotografie niet meer van elkaar te scheiden.
Ingrids werk is herkenbaar aan één ding: het gaat altijd over mensen. Niet alleen een gezicht vastleggen, maar het gevoel en het moment erachter. Echte aanwezigheid, vertaald naar een beeld.
Haar stijl is kleurrijk en levendig - kleur is voor haar een drager van emotie en sfeer. Tegelijk zoekt ze rust en balans in haar composities, zodat een werk ook prettig blijft als het een plek aan de muur krijgt.
Ze fotografeert het liefst op plekken waar tradities nog sterk leven: stammen, dorpen, markten, mensen die leven zoals ze al generaties lang doen. Daarbij werkt ze altijd respectvol en dichtbij. Geen afstandelijke reisfoto's, maar eerlijke en pure verhalen - beelden die nieuwsgierigheid oproepen, verwondering, soms ook een gevoel van verbinding met een wereld die ver weg lijkt.
Inspiratie haalt Ingrid overal vandaan: boeken, beelden op social media, verhalen die ze hoort. Soms ontstaat een reisplan vanuit één enkel beeld of idee dat haar raakt. Andere keren is het een gevoel bij een bepaalde plek.
Vooraf bereidt ze zich zo goed mogelijk voor. Ze zoekt een lokale gids die haar helpt om op bijzondere plekken te komen of contact te leggen met mensen. Maar eenmaal ter plekke laat ze veel los. Ze dwaalt, observeert, wacht. Juist de onverwachte momenten maken het sterkste beeld.
Na het fotograferen volgt een bewuste, maar subtiele nabewerking. In Lightroom of Photoshop corrigeert ze licht, contrast en kleur — maar altijd met één doel: de sfeer overbrengen zoals ze die zelf heeft ervaren. Geen over-editing. Ze blijft trouw aan de werkelijkheid. De nabewerking is geen trucje, maar een verfijning: de laatste stap om een gevoel zo puur mogelijk door te geven aan de kijker.
Ingrid is tevreden wanneer een foto haar echt raakt - door een emotie, door de rust of de kracht die eruit spreekt. Een gevoel dat ze direct herkent, maar moeilijk in woorden vat.
Als ze toch één favoriet moet kiezen, is het het portret van Nadigu, een meisje uit de Suri-stam in Ethiopië. Gemaakt tijdens corona, toen nauwelijks buitenlanders de afgelegen dorpen bereikten. De ontmoetingen waren intens.
Het beeld ontstond volledig spontaan. Ingrid zette haar voor een zwart doek, vroeg haar te knielen met haar handen onder haar kin — zodat haar armbanden mooi zichtbaar waren. Alles gebeurde in het moment.
"Het is niet alleen een foto, maar een herinnering aan een ontmoeting, een plek en een bijzonder moment in de tijd."
Wanneer Ingrid niet op reis is, werkt ze in Nederland aan grote infrastructuurprojecten. Een totaal andere wereld dan fotografie, maar een die ze waardevol vindt. Waar fotografie draait om creativiteit en het vastleggen van momenten, vraagt haar andere werk om structuur en overzicht. Die combinatie houdt haar scherp.
Haar foto's hangen inmiddels internationaal - in New York, Parijs, Londen en Milaan - als onderdeel van Atlas of Humanity. Daarnaast begeleidt ze internationale fotoreizen.